Raining cats and dogs.

Vanochtend even voor 8 uur pak ik mijn smartphone om te kijken hoe het weer de komende uren is. Dat het zou regenen is geen verrassing. Dat werd gisterenavond al voorspeld. Ik had eigenlijk zaterdag willen fietsen, maar hoopte dat het vandaag beter zou worden. Niet dus! “It is raining cats and dogs”, hoor ik mezelf zeggen. Een zinnetje geleerd van mijn vroegere leraar Engels, meneer Waardijk. Het zit al 40 jaar in mijn hoofd als het stevig regent.

Ik spring uit bed. Doe mijn wielerkleding aan. Transparante glazen in mijn bril. Regenjas aan en uiteraard mijn overschoenen en handschoenen. Anja is blij dat ik toch even ga fietsen. Beter voor mijn humeur 😀. Ondanks de regen.
Nog even 3 boterhammen wegwerken en dan vóór negenen op pad.

De regen klettert op mijn helm. En het zicht wordt beperkt door de druppels op mijn bril. Na een kilometer ben ik al zeiknat. Is het niet van de regen dan is het wel van de plassen op de weg. Ik ga eigenlijk nooit op pad als het regent. Maar het valt mij niets tegen. Ik ben op de crosser. Dus een beetje doortrappen om de teller toch richting de 30km/u te krijgen.
Het is rustig op de weg. Geen wielrenner te zien. Toch zie ik in de verte langs de A2 iets voortbewegen. Ik kan niet goed zien wat het is. Maar langzaam kom ik dichterbij. En voor ik af sla naar de Winkeldijk zie ik dat het een handbiker is, die in een straf tempo de regen trotseert. Respect!
Ik rij door de scherven van een flesje van meneer Heineken. Ik probeer niet lek te rijden door extra de plassen op te zoeken. Dit lijkt te werken. Kort daarna nog een keer. Ik vloek de boel bij elkaar en zoek weer de plassen op. Gelukkig niet lek.
Het lijkt iets droger te worden. Ik heb er eigenlijk wel lol in. En stop zelfs om een paar foto’s te maken. Na bijna 30 km kom ik de eerste wielrenners tegen. Best bijzonder op zo’n druk befietst traject. Lopers zijn er wel veel. Diehards! Tussen hen ook mijn neef Stefan. Ik zie hem te laat om nog iets te roepen.

Inmiddels begint het weer stevig te regenen. Ik merk intussen wel dat ik mijn neopreen overschoenen had moeten aandoen. Ik heb zeiknatte voeten. En ook dat, als ik dit soort tochten meer ga maken, ik ook waterdichte handschoenen nodig heb. Ook mijn handen zijn zeiknat en koud. Maar goed, voor ruim 40 km is dat uit te houden.
Eenmaal thuis blijkt mijn crosser door het vele water niet eens echt vies. Snel droogmaken en dan gelukzalig aan een warme bak koffie. Heerlijk!

3 gedachtes over “Raining cats and dogs.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s