Eerste KeizerClassic

19 mei. Ik slaap nog half en krijg een kus op mijn wang. Gefeliciteerd. Al snel blijkt dat dit niet is omdat we 24 jaar getrouwd zijn, maar omdat we het Songfestival gewonnen hebben.
Vandaag is dé dag van de eerste KeizerClassic. Een fietstocht met familie en vrienden. Om half acht krijg ik al een eerste appje. “Ondanks het overlijden van mijn vader wil ik toch meefietsen”. Met een brok in mijn keel vertel ik het Anja. De dag kan niet meer stuk.
Ik spring mijn bed uit en kook een eitje. Er zijn mensen die zweren bij magere Chocomel, maar ik hou het bij eiwitten.

Het is spitsuur in de appgroep. “Beter Chocomel vóór of na de rit? Waar blijft de zon? Kort of lang?”
Om 9:15 komen de eersten aangefietst. Rob en Elise zijn in training voor de Alpe d’Huzes. 100km is dus te weinig en zij plakken er daarom een retourtje Alkmaar aan vast. Vrij snel komt de rest ook. Vanaf half 10 koffie met koek. En om 10 uur vertrekken. Dat is het plan. Het is een mooi gezelschap van duursporters bij elkaar. Of het gaat om meerdaagse wandeltochten, halve marathons, rondjes IJsselmeer, Mont Blanc of Weissensee, iedereen teert wel op roem van kort of heel lang geleden. Om 10:00 uur krijg ik ineens haast. We moeten vertrekken. Laatste plas, banaan pakken en weg. De 100km groep vertrekt als eerste. Ik ben de ‘captain’. De 60km groep vertrekt met Anja als captain kort daarna.

Halverwege, in Breukelen, treffen we elkaar weer. Als het goed is. Er staat een straffe noorden wind. Prima als je zoals Anja bijna als een streep naar Breukelen gaat. Maar wij slingeren wat. Driekwart Ronde Hoep, Geintje erbij. Dus wij pakken al snel wat tegenwind. We zijn net op tijd om de Geinloop te ontwijken. “Nou!”, dacht ik, “dat gaat nog pittig worden met die wind straks”. Maar voorlopig gaat het goed. Langs het Kanaal wordt druk gebabbeld met 30 km/u. Dat kan dus harder dacht ik. Maar, o ja, daar gaat het niet om hè. Gezellig met vrienden een rondje fietsen. En dat laatste lijkt te gaan lukken. Slingerend langs de Vecht komen we in Breukelen aan. Anja met haar groep ‘klagen al steen en been’. Waar bleven jullie? Wij hebben al 4 koffie op etc etc. Voor straf zijn wij aan een ander tafeltje gaan zitten.
Na de pauze in Breukelen is er paniek. Het stuur van Dolf blijkt los te zitten. Direct wordt gesuggereerd dat als hij wat meer aan zijn core zou trainen, hij wat minder op zijn stuur hoeft te leunen en dit nooit gebeurd zou zijn. Gelukkig heb ik mijn toolkit bij me en kan ik het probleem verhelpen. Ik lijk wel een captain 😬

Anja heeft ondertussen hele andere ‘problemen’. Doordat steeds meer fietsgroepen met seinen en signalen fietsen moet je opletten dat je niet de signalen van de verkeerde ploeg opvolgt. Wat dus gebeurt! De voorsten gaan ijverig rechtsaf, terwijl dat net niet de bedoeling is.

Haarzuilens en kasteel De Haar laten we rechts liggen. Net pauze gehad. Pas op 75km maken we de restjes aan bananen, krentenbollen en sultana’s op. Joyce maakt nog een leuk filmpje en als een compact pelotonnetje rollen we met weinig tegenwind een uur daarna Amstelveen binnen.
Anja zit met haar team al aan de Sunny. Een lekkere pale ale van brouwerij de Aandacht. Maar gelukkig is er nog genoeg over. En zoals het hoort, breekt de zon dan ook goed door en kunnen we nagenieten van een erg leuke eerste KeizerClassic. Wat mij betreft smaakt dit naar meer. En een beetje Classic noemt dan ook direct de hold the date voor volgend jaar. Daar denk ik nog even over. Ik heb in ieder geval nog veel meer mooie routes in gedachten.