Gechickt!

Ik ben gechickt. Gechickt worden is de grootste vernedering van de man, schrijft Marijn de Vries 8 jaar gelden in HP/De tijd. Is dat gevoel na 8 jaar veranderd? Ik denk het wel. In ieder geval bij mij. Ik zie namelijk steeds meer dames op de racefiets, dus de kans wordt steeds groter. En ook vaker wordt er in ‘gemengde’ groepen gefietst. Dus het idee van wij en zij is er niet meer.

Het is een dag als geen ander. Hoewel, op buienradar zie ik dat het om 18:15 uur flink gaat regenen.
Ik vlieg op, kleed mij snel om, spring op mijn fiets en rij de straat uit. Ik heb nog precies een uur voor een klein rondje Rondje Hoep.
Normaal gesproken stap ik hier niet voor op de fiets, maar ik móet even de deur uit.

Eenmaal door het altijd drukke Ouderkerk aan de Amstel komt de rust van de Hoep. Er staat weinig wind. Met 35 in het uur trap ik lekker door, maar ga niet echt in het rood. Bij de Waver word ik opeens overtuigd ingehaald door 2 jonge meiden. Normale racefietsen. En een ervan gewoon in een singletje. Wat krijgen we nou? Heel even denk ik, ik rij er naar toe. Maar doe het toch niet. Want wat dan? Ga ik er dan weer voorbij. Alleen maar omdat het vrouwen zijn. Of blijf ik plakken, omdat het tempo toch te snel blijkt. Maar plakken is in ieder geval not my style. Op korte afstand volg ik.
Naarmate de Hoep vordert, zie ik de afstand langzaam groter worden. Oké ik ben gechickt, maar dan wel door 2 meiden met een flinke power in de benen. Eenmaal thuis, wat ik overigens net droog heb gered, moet de rit natuurlijk op Strava. Ga ik hier nu wel of niets van zeggen? Ik besluit het wel te doen. ‘Met 35 gemiddeld langs de Ronde Hoep keihard ingehaald worden door twee jonge meiden 😊’, zo noem ik mijn rit.
Later zie ik dat de afstand tot hen lange tijd zo klein is geweest dat Strava denkt dat we samen hebben gefietst. Zo weet ik dus ook wie het zijn. En ook hoe zij hun rit noemen. ‘Mannen inhalen met Hester’. Ik ben allang blij dat er niet staat ‘oude mannen inhalen…’
De adviezen van mijn mannelijke volgers op Strava zijn voorspelbaar. “Je wordt ouder. Gechickt! Lekker in het wiel zitten”. Die van de vrouwen overigens ook. “Girlpower! 💪🤣”
Feit is dat het steeds leuker wordt op de weg. Voller, maar leuker met al die vrouwelijke racers.
Mijn vrouw vindt het wel vermakelijk. “Dáár moet je een blogje over schrijven”. Ik negeer haar opmerking. “Ja, moet je echt doen, dat is leuk”, komt er achteraan. Nou vooruit dan, bij deze.

Stappen scoren met fietsen?

Deze week had ik TheRide moeten rijden. Maar ja, corona hè! Tranen worden volop via Social media gedeeld, maar de meesten zijn ook alweer vol met hun gedachten bij 2021. Een heel jaar om te trainen dus.
“Heb je al andere doelen voor dit jaar?” , vroeg iemand op Twitter mij.
Op dit moment kom ik niet verder dan een persoonlijk record te zetten op het aantal Strava-kilometers in 2020. 10.000km klinkt mij dan wel magisch in de oren. Vandaag tik ik de 5.000km aan dus ik lig op schema.

Maar inmiddels is ook de Virgin Pulse Global Challenge gestart. Een mond vol voor een sportief event. Met 6 collega’s van het werk strijd ik wereldwijd tegen andere teams om in 100 dagen zoveel mogelijk stappen te zetten.
Stappen? Wat heeft dat in vredesnaam met fietsen te maken. En het hardlopen heb ik 4 jaar geleden al afgezworen. Het antwoord is eenvoudig. Het fietsen kun je omzetten naar stappen. Kijk, ‘now we are talking’. Afhankelijk van je gemiddelde snelheid kun je meer of minder punten scoren per gefietste minuut. Dus dat zit wel goed 😁.

Vanaf de eerste dag zit ik hier al lekker fanatiek in. Voordat ik een stap heb gezet doe ik ’s ochtends eerst mij MaxBuzz om, een soort fitbit.
Ik ben helaas de enige fietser in mijn groepje, want met fietsen vallen veel stappen te scoren. Dus een top 3 binnen ons bedrijf zit er niet in. Jaloers kijk ik dan ook naar de teams waar een paar fanatieke wielrenners in zitten.

Die hele Challenge werkt best verslavend. Er zitten veel game-elementen in. Oké, het is bedoeld om mensen tot sporten aan te zetten, er een betere lifestyle op na te houden én om af te vallen. Allemaal dingen die eigenlijk niet voor mij bestemd zijn. Sporten doe ik al veel en gezond eten ook. Met alles kun je punten verdienen. Hoewel, met afvallen? Ik wil juist aankomen. Tegenwoordig twijfel ik al of ik de racefiets pak als ik lees dat er windstoten tot 60km worden voorspeld. Ik word zo van mijn fiets geblazen. Je zou haast een loodgordel om doen.

Maar goed het is een leuke afleiding. En het is leuk om met mijn collega’s de punten binnen te halen. Ook al betrap ik mijzelf er wel eens op dat ik er veel te serieus in zit. Of fanatiek, zo mag je het ook noemen. Gelukkig heb ik dát verwijt nog niet gehad. Nog 84 dagen te gaan.