Hoogtemeters gezocht!

Van mijn vader kreeg ik vroeger het advies dat ik nooit naar anderen moest kijken. En dan doelde hij op sport prestaties of op school. Ga uit van jezelf. En die tip gaf ik ook wel eens aan mijn kinderen als zij bijvoorbeeld een slecht cijfer voor Engels hadden.

Maar ik betrap mijzelf er regelmatig op dat ik het met wielrennen wel vaak doe. Naar anderen kijken. Niet tijdens het fietsen. Nee, online!
Dit jaar heb ik 300 Strava-uren en bijna 8000km gefietst. Best respectabel, al zeg ik het zelf. Ook als ik het met andere Stravaïsten vergelijk, valt dit niet tegen. En al helemaal niet voor iemand die ook nog vijf dagen per week het Zwitserleven Gevoel mag verspreiden. Natuurlijk zijn er kilometervreters die volgens mij op hun fiets wonen. 12.000km komt voor. Maar 18.000 km ook. Gemiddeld 350km per week! En dit zijn gewoon amateurs hè. Nou ja ……. Fanatiekelingen.

In tegenstelling tot het aantal kilometers valt het aantal hoogtemeters zwaar tegen. Ik maakte dit jaar qua aantal ongeveer net zoveel hoogtemeters als kilometers. Tssss! Echt weinig. En helemaal als ik naar andere wielrenners kijk die ik volg.

Meer dan 20.000, 40.000, 80.000 hoogtemeters zijn dan geen uitzondering. Ik zag zelfs iemand met 136.000 hoogtemeters. Maar zij komt uit Zuid Limburg. Dus dat is ‘niet eerlijk’ 🙂

Als ik mijn rondje van 70  km door het Groene Hart maak, dan mag ik blij zijn als ik 30 hoogtemeters maak.Tikt lekker aan. Not! En dat terwijl ik klimmen juist heel leuk vind. 

De Mont Ventoux en de Alpe d’Huzes zijn eigenlijk mijn enige echte klimervaringen. De ervaring van de eerste meters klimmen. In mijn ritme komen. De juiste versnelling vinden. De cadans. Handjes op het stuur afwisselen met dansen op de pedalen. De beheersing om niet bij de derde haarspeldbocht al verzuringsverschijnselen te krijgen. Heerlijk!. 

Het klimmen gaat mij nog redelijk af ook. Of zou dat de reden zijn, waarom ik dit leuk vind. Dit jaar werd ik zelfs nog 2e op de klimtijdrit van de Hallembaye tijdens de KlimClassic.

Geen Hallembaye maar Alpe d’Huzes

Maar goed, had ik dit jaar nog mijn fiets doelstelling in het aantal kilometers gesteld, volgend jaar ga ik mij eens focussen op meer hoogtemeters. De komende weken maar eens plannen maken. En kijken wat een reële doelstelling is. Hoogtemeters gezocht!

Vier oliebollen? Dat is dan 48 minuten wielrennen.

Het is natuurlijk een beetje flauw om in deze vreetmaand met een blog te komen over wielrennen en eten. Maar goed, na deze maand komt de maand van de goede voornemens. Dus misschien goed om te weten hoeveel fietsuren je aan het “vooruit eten” bent. Gelukkig ben ik in de omstandigheid dat ik nog steeds móet eten om op gewicht te blijven.

Als ik ca 30 km per uur fiets verbrand ik volgens verschillende bronnen gemiddeld 927 kilocalorieën. En 772 kcal als ik gemiddeld 25 km per uur fiets. Ik ben benieuwd hoeveel ik moet fietsen na al die december lekkernijen.

Uit een Brits onderzoek lees ik dat als ik mij op een Kerstdag tonnetje rond eet dat ik dan 6.000 kcal naar binnen werk. Lijkt mij wat overdreven, maar dat zou 6 uur en 28 minuten fietsen betekenen. En met 25 km p/u vijf kwartier langer. Een kleine 200km. Overigens komt die 6.000 kcal overeen met het gemiddeld verbruik van een renner tijdens een Tour de France etappe.

Om er iets meer gevoel bij te krijgen, heb ik wat ‘kleinere’ hapjes bekeken op het aantal kcal. In willekeurige volgorde:

Maar goed, hoe belangrijk is dit nu eigenlijk? Lékker belangrijk! Geniet van de feestdagen. En geniet daarna vooral lekker van het eraf fietsen. Fijne feestdagen!

Review van een Wahooligan.

​Het is woensdagavond. Ik stel mijn besluit niet langer uit en bestel om 21:30 nog snel de Wahoo Elmnt bij de Futurumshop. Om 14:30 uur de volgende dag heb ik ‘m al in huis. Supersnel!

Ik heb wel even getwijfeld. Volg ik de hele goegemeente en koop ik een Garmin of trek ik mijn eigen plan?
Ik kies voor de laatste. En tot nu toe (weliswaar na een week) nog geen spijt. Nu ben ik niet zo’n reviewer, maar ik maak voor deze keer een uitzondering.

Bij het openen van de verpakking tref ik een klein blaadje aan. In 4 eenvoudige stappen zou ik er al mee weg kunnen rijden. Jaja, is mijn eerste gedachte. Ik ken dat. Uiteindelijk zit je 2 uur te pielen om de boel startklaar te hebben. Ik ben dus blij dat mijn zoon thuis is als vraagbaak. Maar na een paar minuten ben ik totaal verrast. Hij doet het al. Het is inderdaad niet meer dan de Wahoo Fitness app downloaden. Even een account aanmaken. Koppelen met de GPS door een QRcode te scannen. En ready. 

Ik krijg direct de vraag met welke andere apps ik wil synchroniseren. In mijn geval met Strava. Aantikken en klaar. Er worden 3 verschillende mounts bijgeleverd. Eén gaat op mijn crosser. De ander op de racefiets.

De eerste keer met de fiets is spannend. Doe ie het goed? Synchroniseert hij achteraf met Strava? Het gaat goed. Je kunt je telefoon bij wijze van spreken gewoon thuis laten. Op de Startknop drukken op m’n Wahoo is voldoende. 

Je bepaalt zelf hoeveel info je op je display wilt zien. Van km/u tot hoogtemeters, hartslag en temperatuur etc etc. Uiteraard geldt hoe meer info, hoe kleiner de info op je display. Als 50+er wil ik dus niet al te veel info :-). En afleiden doet het wel een beetje. Ik moet opletten dat ik af en toe ook nog even de op weg kijk. Maar dat zal wel nieuwigheid zijn. 

Ik reed altijd met een Strada. De Wahoo is echt een uitkomst. Alles is nu veel beter af te lezen. Op de weg, maar ook offroad als de CX lekker trilt op de oneffen ondergrond. 

Vooral het grote gebruiksgemak spreekt mij enorm aan. En dat blijkt ook weer bij thuiskomst, na 65 km fietsen. Ik pak mij telefoon en schakel locatie en bluetooth in. Direct wordt de info van de Wahoo in de gedownloade app gezet. De info zoals ik die ook van Strava ken wordt getoond. Ik kan de rit opslaan om een volgende keer als route te volgen. Nu is dat onzin. Ik rij deze route zo vaak. Maar wel handig als ik een keer bij de Posbank een fietstocht ga maken. Voortaan hoef ik zelf niet meer te zoeken. 

Ik moest even een half minuutje kijken hoe ik mijn rit via de Wahoo app naar Strava kreeg. Maar ook dat is simpel. Gewoon “delen” zoals je ook berichten deelt via de sociale media. 
Heel eenvoudig kun je je favoriete segmenten toevoegen. En die kondigt hij dan vanzelf aan als je in de buurt komt.

Als ik wil kan ik de Wahoo eenvoudig uitbreiden met een cadans meter, een hartslagmeter of koppelen aan een Kickr. Maar een mens moet nu eenmaal iets te wensen hebben. Vooralsnog ben ik helemaal heppiedepeppie. Oja …. en de prijs, daar kan Garmin nog een puntje aan zuigen. Wahooooo!

Bier en fietsen. Een prima combinatie!

​Vorige week was ik bij de fundersborrel van De Naeckte Brouwers. We werden geinfomeerd over de leuke toekomstplannen van deze brouwers uit Amstelveen. Ik kwam daar in gesprek met ene Wim. Ook crowdfunder en wielerliefhebber. En ‘toeval’ of niet maar we hadden het al snel over Thomas Dekker. En vervolgens over het organiseren van een fietstocht met als thema bier. Geen heroïsche tocht qua kilometers. Maar wel een zware tocht.

Bier en fietsen; Nederland is daar niet zo goed meer in. Natuurlijk hebben we onze Amstel GoldRace. Maar hoeveel mensen associëren deze klassieker nog met een lekker biertje. Sterker nog, sinds vorig jaar is Amstel Gold uit de schappen gehaald. Vanwege de smaak? Vaak wordt de klassieker al afgekort tot AGR. Aaahh GatveR!

Vroeger mocht de naam van een biermerk nog op een wielershirt prijken. Amstel bier en Breda bier zijn hier mooie voorbeelden van. De combinatie bier en fietsen lijkt in Nederland uit te sterven.

De Belgen doen dat toch beter. Zij hebben bijvoorbeeld hun La Chouffe Classic. Een mooie Classic, waarbij je vlak voor de finish een glaasje kabouterbier krijgt.

En wat dacht je van Kwaremont. Bier voor kopmannen! Zij zijn enorm actief in de wielersport. Vorig jaar deed ik nog mee met een prijsvraag van Kwaremont “Waarom vind je jezelf een kopman?” Dat was de vraag. En laat ik nu daarmee een krat Kwaremont bier winnen 🙂

Maar goed, terug naar mijn gesprek met Wim.

Het zou een Naeckte Brouwers – Oedipus Classic moeten worden. Van Amstelveen naar Amsterdam Noord.

Je begint met een biertje en je eindigt met een biertje. En tussendoor ….? Ook een biertje. Of twee. Van de Naeckte brouwers naar Butchers Tears bij het Haarlemmermeer station. Via brouwerij Troost in de Pijp rijden we over de Wallen. Een Thomas Dekker handdoekje krijg je voor de zekerheid bij de start van de Classic al uitgereikt. En meteen daarna kun je door naar Brouwerij De Prael. Daar hadden ze tot voor kort bieren met namen van bekende Nederlanders. Een Willeke of Rooie Sien bestelde je zonder blikken of blozen. Voor ‘onze’ Classic moet De Prael een Thomas Dekker brouwen. Want een Thomas Dekker smaakt altijd lekker. Een bier vol testosteron om de laatste etappe te volbrengen.

We zijn nog niet helemaal uit de laatste etappe. Direct over het IJ of via brouwerij ’t IJ? Pakken we de pont? Wordt het de waterfiets? Of maken we er meteen een Triatlon van? En zwem je het IJ over naar Oedipus in Amstersterdam Noord? 

De Naeckte Brouwers waren in ieder geval meteen enthousiast over onze plannen, maar wilde toch eerst even hun eigen plannen doorvoeren. Dus misschien volgend jaar toch eerst maar eens inschrijven voor de La Chouffe Classic.