Ik heb het weer gehaald!

Het klinkt zwaarder dan het lijkt. Maar ik ben toch altijd weer extra vrolijk als de zomertijd is begonnen. En zeker als juist in dit weekend er een heerlijk zonnetje schijnt. 

Het winterseizoen zit er weer op. Ik had er iets meer moeite mee dan andere jaren. Waarschijnlijk omdat ik geen grote uitdagingen in het begin van het seizoen heb gepland. Toch ging het winterseizoen redelijk snel. Tot eind 2016 fietste ik sowieso veel. Ik moest en zou die 8.000 km op de teller krijgen. Daarna werd het wat minder. Weliswaar elke week even in het zadel gezeten, maar echte kilometers werden niet meer gemaakt. Een uurtje in het schuurtje op de Tacx. Een avondje op de CX om een rondje van 35 km te maken. Of in het weekend de ruiterpaden met de CX opzoeken. En als ik er echt zin in had, dan pakte ik de racefiets om toch nog even mijn Strava Grand Fondo binnen te halen.  

Maar nu, het fietsvirus begint weer op te spelen. De zon begint weer te prikkelen. Tot zeker 20:00 uur blijft het licht. En ik voel mij niet langer de eenzame fietser. Het wordt weer flink drukker op de weg. 
Afgelopen weekend beleefde dat een hoogtepunt. Op zaterdag was het ondanks een stevige bries heerlijk fietsweer. Met mijn broer maakte ik een proefrit van ruim 100 km. Over twee weken organiseert hij een fietstocht voor een aantal collega’s van zijn werk. En dan is het altijd lekker als je de route goed in het hoofd hebt. En in de benen! Het eerst stuk ging prima. Wind mee en superhelder weer. En ik kan je vertellen, dan is het machtig mooi fietsen langs de Amstel, de Kromme Mijdrecht en de Meije. In Oudewater zitten de terrassen vol. Met bewoners, toeristen en vooral met wielrenners. Wij schuiven graag aan voor een kop koffie met appeltaart.

Zondag en maandag was het weer nog steeds lekker. Met nog betere temperaturen. Dus maandag had ik mijn eerste korte broekenrit dit jaar te pakken. En of de aerodynamica een rol speelde weet ik niet, maar het tempo zat er lekker in.  Lente! Heerlijk, daar ben je.