Noodzaak!

Badend in het zweet word ik wakker. En meteen moet ik aan het Coronavirus denken. Niet dat ik koorts heb of zo. En dat ik het volgende slachtoffer in Nederland ben. Nummer 128 of zo? Of dat een naaste collega uit voorzorg thuis moet werken, omdat hij in Noord Italië is geweest. Nee, het is nog veel erger. Corona zal toch geen roet in het eten gooien van The Ride 2020? Bij die gedachten krijg ik het opeens heel warm.De Passie del Stelvio ligt hartstikke in Noord Italië en is een risicogebied. Als er besmettingen in Nederland zijn, dan is heel vaak een link met Lombardije te leggen. De overheid heeft inmiddels een dringend advies gegeven. Ga er alleen naar toe als het echt noodzakelijk is.

Over exact 3 maanden zit ik midden in mijn beklimming van de Stelvio. Nog slechts 3 maanden veel kilometers maken. Dan is het vast wel over, toch?Natuurlijk is het noodzaak dat ik naar Noord Italië afreis. Ik ben verdorie niet voor niets als een gek aan het trainen. Ik moet The Ride rijden. En die start toevallig daar. Dus hoe noodzakelijk wil je het hebben?

Advertentie

Natuurlijk ga je mee naar de Dolomieten!

Pling! Het is vrijdagavond. Ik zit lekker op de bank met een bak koffie in afwachting van het acht uur journaal. Een appje van mijn broer. “Hoi Peter. Zoals het er nu naar uitziet gaan we met een aantal van het werk naar de Dolomieten. Je kunt mee!”

Van het journaal heb ik niets meer gehoord. Mijn gedachten gingen als een bal in een flipperkast.

Ontzettend leuk natuurlijk, maar hoe regel ik dit op het werk? De Dolomieten trip is direct voorafgaand aan mijn zomervakantie. Handig of niet? Heb ik eigenlijk wel voldoende vakantiedagen om dit er ook nog bij te doen?
Maar Anja spreekt direct uit waar ik nog wat twijfel had. Of deed alsof? “Natuurlijk ga je mee! Dit is een mooie kans om ook daar te fietsen. Nu kan het.” Ik weet dat ze gelijk heeft. En toch stel ik mijn ‘Ja, ik ga mee’ nog even uit.

Het is 5 jaar geleden dat ik 6x de Alpe d’Huez beklom. En mijn Mont Ventoux ervaring is ook al weer van een paar jaar geleden. Tijd voor een nieuwe bergervaring dus! Want voor iemand die heel graag in de bergen fietst, doe ik het toch verrekte weinig.

Als je mij vraagt welke bergen er in Dolomieten te beklimmen zijn, dan kan ik er niet eens een spontaan noemen. Maar als ik even spiek op Google dan zie ik namen als Pordoi, Gardena, Sella en Campolongo. Maar ook Fedaia, Valporola, Gardeccia en San Pellegrino. Kijk, dat zegt mij dan wel weer wat.

Vanuit hartje Dolomieten kunnen we kiezen voor de Sella Ronda (55 km) om mee te beginnen 😊 tot en met de volledige Maratona dles Dolomites (van 138 km). Da’s niet voor Dolomietjes!

Mooie uitdagingen in het vooruitzicht dus. En omdat ik volgend jaar nog steeds The Ride van mijn bucketlist wil af strepen, kan ik direct kijken hoe het is om meerdere dagen een hoop hoogtemeters te maken.
Eerst maar eens wat kilometers maken in het vlakke Groene Hart. En mijn racefiets nog een keer goed laten nakijken.

Ofwel, wat zeggen we dan? Mi sento come!