Once in TheRide time

Na de 1e etappe zei iemand tegen mij “Aan het eind van TheRide heb je waarschijnlijk de perfecte conditie om de TheRide te rijden”. Ik beaamde dat, met de Col de la Madeleine, de Forclaz en de Passy in mijn benen, bijna 4000hm. De Madeleine was de gevreesde start van TheRide. Bijna 20km klimmen, maar het ging eigenlijk best goed. Komt zeker door een goed uitgerust lichaam 🤔.

De laatste berg was de challenge voor die dag en ‘mocht’ overgeslagen worden. Het was toch alleen maar berg op en dezelfde weg weer terug naar de camping. Geen haar op mijn hoofd die er aan dacht om hem niet te doen. Alles rijden, zolang het kan, dat is mijn insteek. En ik werd beloond, met voor de 3e keer die dag op een schitterend uitzicht op de Mont Blanc. Wel met het gevolg dat ik even voor half zes de camping op draaide.

Ik probeer een ritme te vinden in het drukke programma, want ik voel mij opgejaagd. Continu bedenken wat ik nog moet doen om te starten of bedenken hoe laat ik ergens moet zijn. Op de eerste dag had ik mij bijvoorbeeld niet aangemeld voor de start en ontdekte ik 5 minuten voor de start dat ik mijn bidons nog helemaal niet gevuld had 😬.
Want een druk programma is het:
Half zeven gaat de wekker, lenzen in, wielerkleding aan, meteen insmeren met factor 50, snel ontbijten, alles gereed maken voor de start om acht uur, tussen de 140 en 190km fietsen, na de finish tussen half 4 en 5 uur even op adem komen, douchen, eten, avond briefing, kleding klaarleggen voor de volgende etappe, bidons alvast vullen en om half elf weer slapen.

De 2e etappe liegt er ook niet om. Zo’n 35 km kilometer klimmen voor de boeg, waaronder de 17,7km lange Croix de la Serra. Ik beklim deze berg met nauwelijks mensen voor én achter mij. De bewolking hangt laag, maar het blijft gelukkig droog. In de afdaling wordt het nog link. Ze zijn met de weg bezig geweest en er ligt een dikke laag vers grind op het asfalt. Gelukkig wordt dit goed van te voren aangegeven door een van de motards. Een Strade Bianche is er niets bij. Als een oud wijf leg ik deze strook af op mijn 25mm bandjes af. We zitten overigens alweer in de Jura. Op een van de toppen, geen flauw idee meer welke, zit een man van zeker 75+ naast zijn racefiets in de berm. Ik vraag of het goed met hem gaat. En dat gaat het. Hij spreekt mij in gebrekkig Duits aan en wil weten wat ik aan het doen ben. Een groepje renners kwam twee minuten eerder voorbij, laat hij mij weten. Ik heb geen haast dus vertel het hele verhaal van Alpen tot Cauberg. De Alpen, dat vindt hij ook een mooi gebied om te fietsen. Volgende week gaat hij er ook weer naar toe. Na een minuut of 10 rij ik vrolijk verder.

Als de hoogtemeters iets minder worden weet je dat de kilometers toenemen. Bijna 180 km tegenwind staat er voor de 3e etappe. We rijden door een landschap met Zwitserse kenmerken. Mooi, voor zover ik er oog voor kan hebben, want door de tegenwind worden er groepjes gevormd, wat soms tot gevaarlijke situaties leidt op de drukke wegen. Lekker doorrijden dus, maar wel handjes op de remmen. Grote vrachtwagens blijven lang op de linker weghelft rijden om ons in te halen, zodat tegenliggers vol in ankers moeten. En dan is het niet handig als iemand in groep begint te schreeuwen dat hij een vos op het land ziet.
Helemaal zonder kleerscheuren is deze dag niet. In een van de afdalingen haalt een jonge automobilist het in zijn hoofd om na een groepje renners ingehaald te hebben, vol in de remmen te gaan. Met als gevolg dat een renners door de achterruit van de auto vliegt. Afgezien van de traumatische ervaring valt het lichamelijk letsel mee. Na een ziekenhuis bezoek, verschijnt hij ’s avonds toch weer op de camping. Verder fietsen is voor hem helaas niet meer mogelijk.
Overigens heb ik een fietsmaatje gevonden, die vrijwel exact dezelfde snelheid omhoog én in de afdalingen heeft. TheRide is onwijs gaaf om van je bucketlist te strepen, maar dit maakt het nog veel gezelliger. Samen volbrengen we de 3e etappe.

Ik ben dit avontuur begonnen met 2 vrijwilligers, Anja (vrouw) en Marian (vriendin). En alle drie leven we ontzettend in onze eigen bubbel en leven daardoor behoorlijk langs elkaar heen. Anja als verzorger op post 2, Marian in wisselende diensten als masseur/fysio en ik uiteraard als fietser. Met het avondeten proberen we de belevenissen van díe dag te delen, iets wat zeker niet altijd lukt. Toch vermaken we ons uitstekend.

Het wordt een zware 4e etappe dag. Niet zozeer vanwege de 160 km en ruim 3000hm, wel omdat de benen nog wat vermoeid zijn en het ‘zitgebeuren’ wat begint op te spelen. Fietsmaatje Machiel en ik strijden om wie te meeste zadelpijn heeft op deze schitterende route door de Vogezen.
Machiel wint, want hij kan niet van start gaan in de 5e etappe. Te veel last. Helaas, begin ‘alleen’ aan de 11km lange La Schlucht. Een heerlijke, niet te zware klim, gevolgd door een enorm lange afdaling. Het is nog koud. Mijn vingers en tenen worden gevoelloos. Ook nu hebben we in de afdaling een strook van 4km met vers grind op de weg.
Bij de eerste Verzorgingspost zie ik dat Machiel gebeld heeft. Geen idee waarom, dat hoor ik wel als ik bij post 2 ben, want hij zou daar naar toe gaan om te helpen. Totdat ik opeens “Hé Peter”, hoor. Machiel staat daar in wielerkleding én met fiets. De EHBO heeft wonderen verricht, zodat hij toch verder kan fietsen. De details van de behandeling zal ik jullie besparen, maar gelukkig had ik mijn krentenbolletje en banaantje al achter de kiezen bij het horen van zijn verhaal.
Kop over kop, fietsen we samen hard verder. Het gaat zelfs zo goed dat we om half 4 al binnen zijn. Eindelijk iets meer tijd voor mezelf. Bij de ouders van Machiel word ik gefêteerd op cola, chips en bouillon. Heerlijk, mijn hele dag is weer goed.

Het eten is overigens fantastisch.  Elke dag iets anders, natuurlijk een keer pasta, maar ook quiche, risotto, curry, gepofde aardappel, lasagne etc etc. Allemaal heel smaakvol klaargemaakt. Een superprestatie om dit voor 250 m/v te bereiden. Ik kan de hele dag door eten. Een keer at ik een snack direct na de finish, kreeg ik heerlijke broodjes met kaas en gebakken uien, at ik nog een ‘leftover’ lasagne van de dag ervoor weg om vervolgens om 18:30 uur aan het echte avondeten te beginnen 😊.

De 6e etappe is de langste etappe met bijna 190 km. Zoals bijna iedere ochtend is de start koud, maar al snel kunnen mijn mouwtjes en windhesje uit. Machiel en ik krijgen gezelschap van Theo. Kan ook lekker doortrappen en dat is wel makkelijk, een extra hulp op de brede Franse wegen. Vandaag nauwelijks echte bergen, maar wel continu up and down. Lekker tempo draaien, totdat Machiel lek rijdt. Met z’n drieën denken we even snel de band te verwisselen. Haastige spoed blijkt zelden goed, want na 5 minuten rijdt hij weer lek. Dat kan geen toeval zijn. En inderdaad er zat nog een stukje glas in zijn band. Dat krijg je als 3 wijsneuzen 1 band snel proberen te verwisselen. De Shimano troepen waren gelukkig snel ter plaatste om het euvel te verhelpen. Inmiddels hebben we Frankrijk verlaten en hebben we een finish berg op in het mooie Saarburg. Anderhalf uur eerder dan gepland. Het was weer een mooie dag.

Het is helder op de Landal camping bij de start. In het dal echter hangt een dikke mist wat het een mooie afdaling maakt. Tijdens deze 7e etappe steken we Luxemburg diagonaal door naar België, 154 kilometers. Ik heb het zwaar. Zitten op mijn zadel is een lijdensweg. En vooral op het slechte asfalt in België speelt dit op. Als Anja bij post 2 vraag hoe het gaat, springen de tranen in mijn ogen. Gelukkig camoufleert mijn bril dit. Maar goed ik moet verder. Ik sta liever op de pedalen dan dat ik weer moet gaan zitten. Vandaag geen lange beklimmingen, daar voor in de plaats wel hoge stijgingspercentages, zodat je iedere keer tegen een muur van asfalt op kijkt. Ik vind klimmen eigenlijk altijd wel leuk, maar oh wat geniet ik nu van de afdalingen die mij dichter bij de finish brengen in La Roche.

En dan opeens is daar toch die 8e, laatste etappe naar Valkenburg. Nog 143km om mij Finisher van TheRide te mogen noemen. We worden gewaarschuwd voor de slechte wegen België. Maar hier klopt niets van. Het waren nl. súpersúperslechte wegen, op een enkele nieuwe strook asfalt na. Vooral rond Spa was het dramatisch. De restanten van de watersnoodramp waren ook nog goed te zien rond la Roche en Spa. Indrukwekkend. Honderden meters schroot lag langs de weg.
Ik fiets vandaag in mijn TheRide tenue. De broek heeft een iets dikker zeem, wat het iets aangenamer maakt om op het zadel te zitten. We kunnen ook lekker doorrijden en hebben veel gezelschap van andere groepjes.
Bij de 2e Verzorgingspost bereiken we Nederland via het 3 landenpunt. Daar ontmoet ik nog even neef Arjan die mij gefotografeerd heeft op de beklimming. Het is druk daar en ook op de weg naar Valkenburg. Op de Cauberg, onze allerlaatste klim staan veel familie en vrienden om de finishers van TheRide binnen te halen. En mij dus ook.

En dan na 1300 km en 20.000hm komt er een eind aan een mooi avontuur die ik al jaren op mijn bucketlist had staan. Zonder lekke banden, zonder valpartijen, zonder één druppel regen. Een blijvende herinnering in mijn geheugen. Nog even afscheid van de fietsers waarmee ik samen fietste of die regelmatig op de hellingen tegenkwam. En afscheid van de vrijwilligers die onvermoeibaar positief waren. Echt top. Met twee van die vrijwilligers rij ik weer naar Amstelveen. Nagenietend van dit mooie event.
TheRide, TheEnd.

12 gedachtes over “Once in TheRide time

  1. Arjan

    Wat een geweldige ervaring mooi verwoord. Schrik toch ook even van het verhaal dat een van de renners door de achterruit van een auto is gevlogen. Was dat nou doelbewust geremd door de automobilist?

    Like

  2. Astrid Keizer

    Kan je weer van je lijst afstrepen. Topper!
    Jij,jullie hebben een mooie sportieve prestatie verricht. En door de vrijwilligers in de watten gelegd ,-)…waar zijn we zonder vrijwilligers !

    Mooie passie van en voor jou X

    Geliked door 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s