Kortste rit ever!

Vier krentenbollen, 2 bananen, 2 bidons, reepjes en een gelletje. Om 8 uur rij ik de straat uit. Klaar voor een mooie tocht van 150 km. Lekker rustig, vorige keer was het goed bevallen om op zaterdagochtend te fietsen. Veel mensen gaan blijkbaar eerst de auto wassen of boodschappen doen of zijn op vakantie.
Na iets meer dan een kilometer zit ik normaal gesproken al in de polder, de Middelpolder. Maar vandaag blijkt dat toch iets te ver. Ik zie in de bocht, voordat ik de polder in draai, dat het wegdek donker gekleurd is. Nat van water? Zeker van een trekker met een aanhanger waar nog vocht uit komt, want het heeft niet geregend.
Één seconde later ga ik in de bocht onderuit. Voor het eerst in mijn leven glij ik met mijn racefiets over het asfalt. Tijdens mijn val realiseer ik mij dat het olie is. Ik hoor het scherpe gekras van mijn fiets over de grond. Nog voor ik tot stilstand gekomen ben, vloek ik de hele zooi bij elkaar. Een auto komt mij tegemoet vanuit de polder. Ik sta snel op en ga aan de kant. ‘Gaat het een beetje’, vraag de bestuurder. Hij vraagt aan zijn vrouw of ze iets desinfecterends bij zich heeft. Ik bedank voor de hulp en geef aan dat ik bijna thuis ben, waarop ze doorrijden. Ik bekijk de schade en zie dat mijn kin en linkerknie stuk zijn en ook alle knokkels van mijn rechterhand. Toch vreemd, bij een bocht naar links. Verder zijn mijn schouder en heup gevoelig.

Mijn kleding is gelukkig niet stuk, dus dan zal de schade eronder ook wel meevallen 😬. Er zit wel allemaal olie op.  De schade aan mijn fiets valt gelukkig mee. Mijn linker rem staat helemaal scheef en is beschadigd, maar die kan ik eenvoudig rechtzetten. De krassen op mijn pedaal en schoen neem ik voor lief. Mijn helm heeft helemaal geen schade. Volgens mij ben ik ook niet met mijn hoofd op het asfalt gekomen.
Heel even denk ik nog, verder fietsen?, maar die gedachte laat ik al snel varen. Ik stap voorzichtig op en keer huiswaarts. Alles lijkt het nog te doen. Een ervaring rijker, zullen we maar zeggen. Na 2,8 km sta ik weer thuis en sla deze Strava rit toch maar op.

4 gedachtes over “Kortste rit ever!

  1. Michel Schoenmaker

    Een mogelijke bijdrage aan de veiligheid door renners zelf.
    In 2014 heb ik in opdracht van de Wieleracademie vanuit Veiligheid.nl, samen met valexpert Yos Lotens, het project “Zeker op je Zadel” ontwikkeld. Dit project richt zich op de rijvaardigheid van renners en introduceerde valvaardigheidstrainingen voor wielrenners.
    Inmiddels heb ik enkele tientallen valvaardigheidstrainers mogen opleiden en verzorg bij verenigingen series valvaardigheidstrainingen.

    Renner 2 valt klassiek en raakt geblesseerd. Renner 4 valt geschoold en rijdt door.

    Uit onderzoekcijfers van Veiligheid.nl blijkt, dat 92% van de valpartijen met letsel, een eenzijdige toedracht kent. Dat wil zeggen, dat het aan de renner zelf ligt. 80% hiervan heeft te maken met een ontoereikende rijvaardigheid.

    Like

    1. Ik ga het bekijken. In dit geval lag het zeker niet aan mijn rijvaardigheid. Een verkeerde inschatting van wat er op de weg lag. Ruim 100 x per jaar rij ik hier langs op de racefiets. Ging altijd goed. Ik moet alert blijven dus.

      Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s