Tweede editie

Net als vele andere klassiekers werd ook de KeizerClassic van het voorjaar naar het najaar verplaatst. De dag na onze vakantie was ik dus al in de weer om de routes voor de 60 en 100km te bepalen. Met uiteraard een koffiepunt ergens halverwege.
En omdat Rutte de vrijdag voor de 2e KeizerClassic geen roet in het eten gooide kon het ook écht doorgaan. Yeahhh!

Oké de ontvangst moet buiten. Een beetje fris nog om 9:30 uur, maar de koffie en door Anja gebakken appel kaneel cake maakt de 10 graden helemaal goed.
Wie van ver moet komen, meldt zich als eerste. Dus Doetinchem, Nuenen en Naaldwijk kunnen stipt op tijd aan de koffie beginnen.
Er zijn nieuwe deelnemers bij en niet iedereen kent elkaar dus een korte voorstelronde lijkt mij een mooie aftrap. En daarna rap de spullen bij elkaar zoeken en op pad. De 100km groep vertrekt als eerste. Mooi dan hoeven wij de boel niet op de ruimen😁.

Al binnen een kilometer rijden we door de resten van een, illegaal?, feestje. Fietspadbreed liggen verse kapotte bierflesjes, maar gelukkig rijdt niemand lek.
27km/u is het doel. De eerste helft halen we dat met 2 vingers in de neus, want we hebben de wind in de rug. Het is druk op de weg. Waarschijnlijk is dit het laatste 20graden weekend, dus iedereen voelt de drang om er nog een keer op uit te gaan. Zeker langs de Meije merk je dat. Veel fietsers, heel veel fietsers. Maar complimenten aan de 10 m/v-tellende groep, we houden ons voorbeeldig aan de regels. Althans, dat denk ik.

Bij de Blauwe Meije is het tijd voor een korte tussenstop. Ondanks dat ik het vorige week al aankondigde, lijkt de koffiejuffrouw redelijk in paniek. We worden snel naar een zijkamer geloodst waar we een slappe bak koffie krijgen. Beetje jammer als je een stevige cafeïne shot verwacht.
Maar ik hoor niemand klagen, het is zoals het is. Vrij snel staan we weer buiten om het tweede deel te doen. Nu iets meer tegenwind, maar prima de doen en de temperatuur is al lekker opgelopen. Gemiddeld ligt de rijsnelheid nog steeds op zo’n 30 km. Prima als je weet dat sommigen zich van te voren al flink indekten voor als het te hard zou gaan.
Vlak voor Ouderkerk rijden we nog een klein blokje om, om de 100km grens te halen. Dit is noodzakelijk om te voorkomen, dat de 60km groep ons uitlacht, omdat we niet eens 100km kunnen fietsen.

Eenmaal thuis zit die groep al lekker aan een biertje. Ze zijn net thuis. Maar ze hadden véél eerder thuis kunnen zijn. Een bejaarde Prius rijder, die met 10km per uur de Middelpolder onveilig maakte, zorgde voor wat oponthoud.

Wat mij betreft weer een zeer geslaagde KeizerClassic. Weet je wat? Volgend jaar weer.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s