Ein echtes MTB-fahrrad!

We zitten een weekje in Sauerland. Even eruit. En uiteraard gaan de fietsen mee. Hoewel, uiteraard? Dit is pas de tweede keer. We nemen de travelbikes mee. Lijkt ons prima om de omgeving te verkennen. Maar als ik via Strava wat inspiratie wil op doen in de omgeving van Willingen zie ik alleen maar MTB’ers. Blijkbaar is mountainbiken hier je ding om te doen. Dus blijven onze fietsen in de schuur. We huren een gewone én een e-mountainbike. Ik kan het iedereen aanbevelen als je samen een leuke tocht wil maken en de een is iets beter dan de ander.

We beginnen vanaf de verhuur vrijwel direct stijl omhoog. We willen namelijk de skischans van bovenaf zien. En dan moet je daar meteen wat hoogtemeters tegenaan gooien. Anja speert vooruit. Ik volg gedwee. Soms ga ik zo langzaam, dat mijn Wahoo af en toe kort in de automatische pauzestand schiet. Ik fiets de longen uit mijn lijf, maar wordt gesterkt door een compliment van Duitsers, die Anja allang gepasseerd is. “Ah ein echtes MTB-fahrrad” 😊. Tevreden haal ik de eerste top.
Vandaaruit plannen we snel verder. Gisteren hebben we hier al gelopen, dus we weten ongeveer waar we naar toe willen. Vandaag wil ik in ieder geval nog even op de top bij de Ettelsbergturm staan, maar vooralsnog slaan we vlak voor de top linksaf. We dalen af en komen in een voor ons nieuw gebied. Fantastisch mooi. Bos, heide, veel vogels und weinige Leute. Ofwel heerlijk. We passeren het ene Kreuz na het andere Kreuz. Om vervolgens op een terras van een Hütte te belanden. Het is al etenstijd, maar aan ‘normale’ broodjes doen ze niet. Dus dan maar een espresso en een joekel van een vruchtentaartpunt. Genoeg calorieën om heel Sauerland mee rond te fietsen.

Anja is helemaal happy met haar e-bike. “Ik heb pas 1 streepje verbruikt”. Dit houdt in dat we nog even verder kunnen. Op weg naar de Langenberg. Dit blijkt de hoogste berg van Nordrhein Westfalen te zijn. Dus die kunnen we niet overslaan.
Onderweg helpen we nog even een oudere vrouw met dochter en ’n klein wit hondje… Ze zijn totaal verdwaald. Weten niet waar ze zitten, niet precies waar ze vandaan komen én niet precies waar hun auto staat. Ook de tip om van onze kaart een foto te maken werd niet begrepen. Is eigenlijk best wel raar, dus de grap ‘Do ist die Bahnhof’, heb ik maar niet toegepast 😀.

Na een lange afdaling over voornamelijk brede grindpaden, komen op het verste punt aan. Ons plan is om via een u-bocht weer terug te gaan, maar na 2 x zoeken zijn we het zat. We pakken dezelfde weg terug. Alleen moeten we nu klimmen. Ik klaag niet, klimmen is leuk! Anja klaagt niet, want ze heeft nog genoeg energie ….. in d’r batterij. Allebei blij.

Op de terugweg tappen we nog even water en brengen nu wél een bezoekje aan de Ettelsbergturm. Reden, ik zie het aantal hoogtemeters richting de 1.000 gaan. Dus die wil ik wel even aantikken vandaag. Dat heb ik dit jaar alleen nog maar virtueel gedaan.
Bij het inleveren van de bikes staat de stand op 1.006 hm. Missie geslaagd. Heerlijke fietsdag en tijd voor een Willinger Weizenbier.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s