“Schuif eens even een stukkie op!”

Afgelopen weekend had ik de eerste krachtmeting met mezelf. Samen met mijn broer doe ik mee met de 150km lange Veluwe krachttoer.
Om zes uur eruit op zondag. Gelukkig gebeurt het niet iedere zondag. Maar voor een trainingsritje om straks een Rondje IJsselmeer te kunnen doen moet je iets over hebben. Gelukkig lijkt het weer mee te vallen. Droog maar koud. Na een uurtje autorijden kunnen de fietsen van het rek voor de start in Stroe.

Voor de zekerheid heb ik alles bij me. Overschoenen, spatbordje en regenjas. Ik besluit alles in de auto te laten.  Maar na 2 kilometer heb ik al spijt. De wegen zijn zeiknat en ik dus ook. Met 5 graden op de teller is dat best fris. 

Het is rustig en er zijn opvallend weinig deelnemers. Jammer, voor misschien wel de mooiste tocht van Nederland. Al snel hebben we twee fietsers uit Nijkerk in ons wiel. Druk pratend verstoren ze onze ochtendrust 🙂 Als ze na paar kilometer kop overnemen, rijdt een van hen lek. Eenzaam rijden we verder. Na 15 km heb ik al meer hoogtemeters gemaakt dan bij een trainingsritje van 60 km in NoordHolland.

De koffie met appeltaart lonkt op 60 km. Verrukkelijk! En tegelijkertijd komt er weer wat leven in mijn koude tenen. De mannen die lek reden komen ook binnen. Trots vertellen ze dat ze al 2x lek hebben gereden. Bofferds! Het verbaast mij overigens niet. Veel kleine steentjes op een nat wegdek.
Dan gaan we iets meer klimmen. We draaien 2x de Postbank op. Het gaat me nog steeds lekker af. In de afdaling komt mijn broer weer langszij en samen rijden we richting het 115 km punt. Waar het 2e ravitailleringspunt is. Maar niet voordat we nog een keer in de remmen moeten voor de herder en zijn schapen. Blijft leuk met je fiets zo tussen de schaapjes.

Na het fantastisch gelegen Radio Kootwijk schiet de kramp erin bij mijn broer. Zijn been buigen lukt niet zonder de kramp. Al diverse dingen geprobeerd, maar blijft terugkomen.
We besluiten even een bankje op de zoeken. De druk moet even van de spieren. We zitten nog niet of uit het niets komt er een man. “Schuif eens effen een stukkie op”. Hij begint meteen te praten. “Ik ben al 80 jaar. Welke tocht fietsen jullie? O die heb ik ook gedaan. Ik ben zelfs lid geweest van de Veluwe renners. En vroeger ben ik met mijn vrouw van Hilversum naar Basel gefietst”. “Op één dag?”, grap ik. En meteen krijg ik een por in mijn zij. ” Nee joh, maar wel met zo’n 100 km per dag”. De stemming zit er goed in. Ik heb het al eens eerder gezegd. Bejaarde mensen die vroeger veel gefietst hebben zijn leuke en interessante mensen. Dus maak je borst maar nat 🙂

Na 15 minuten stappen we weer op. De kramp is nog niet geheel weg, maar we kunnen de laatste 15 km aan. Na 154 km staan we weer bij de auto. Het begint een beetje te regenen. We hebben een mooie training in de pocket voor ons Rondje IJsselmeer later dit jaar. Dan fietsen we 2x deze afstand.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s