Via Bataviastad naar Enkhuizen

Een week lang hield ik via Windfinder het weer al in de gaten. Gaat het regenen? Hoe hard is de wind?  Niet onbelangrijk als je een rondje Markermeer wilt fietsen.
Dit rondje zag ik mijn fietsvrienden al eens eerder maken. En omdat ik Strava “beloofd” had om in augustus minimaal 150 km op een dag te fietsen, leek dit een mooie uitdaging. Ik had alleen geen zin om dit solo te doen. Dus een beetje liegen over de afstand tegen mijn broer en het was geregeld!

Vier boterhammen en banaan naar binnen geprakt. Zakken vol gepropt met nog meer eten. Uiteraard Strava aan. Off we go. Terwijl we de straat uitrijden, moet ik even denken aan een vriend die op dit moment een rondje Mont Blanc aan het lopen is. Een rondje Mont Blanc!!!! 170 km met meer dan 10.000 hoogtemeters. Dan dat binnen 46 uur.  Kom ik aan met 190 km fietsen in vlak Nederland 🙂

markermeer
Maar het was niet minder mooi. Direct al in de polder hadden we de laaghangende zon in ons vizier. Koeien verdwenen en verschenen in de mistflarden over de velden. Hans Klok kan hier nog een puntje aan zuigen. Toen we ook nog een konijn overleefden die niet kon kiezen tussen Jan’s en mijn voorwiel, konden we Amstelveen veilig achter ons laten.
Tot Driemond over bekend terrein. Daarna via het Amsterdam Rijnkanaal naar de A1. Op weg naar Almere. Bij de catamaranclub, waar nog steeds een levensgroot Zwitserleven Gevoel-doek hangt, begon de dijk naar Lelystad. Links van ons het giga Markermeer. Volgens Wiki is deze maar 2 tot 4 meter diep. Ik geloof er helemaal niets van. Rechts van ons de Oostvaarderplassen. Met de Nieuwe Wildernis nog op mijn netvlies waren mijn verwachtingen hoog gespannen. Maar niets van dat alles. Een roofvogel en een weggelopen huiskat waren de spannendste beelden.

Bij Lelystad zagen we al snel bordjes Enkhuizen en die waren ook meteen weer verdwenen. En voor we het wisten reden we midden in Bataviastad. “Ich weiss nichts” zei de eerste man toen we de weg vroegen. Laat dat nou precies het beeld zijn, dat ik bij een gemiddelde Bataviastad bezoeker heb. Nog even overwogen om een overjarige PME Legend te kopen, maar ze hadden ze alleen maar zónder zeem.
Na even zoeken zaten we toch op de dijk. Met een lichte wind mee. Dus eenvoudig trapten we met ruim 32 in het uur Enkhuizen, Noord-Holland binnen. En van daaruit direct door naar Hoorn.
Tijd voor een lunch bij de Volendammer in Hoorn! De eerst 120 km zitten erop. Hier staat de koffie al klaar. Altijd klaar! Waarschijnlijk al een week. Het  “twaalf- uurtje” was wel lekker.

hoorn

Op naar Volendam. Een groot voordeel; de wind was gedraaid. In plaats van de verwachtte tegenwind hadden we de wind van rechts. Op de Noord-Hollandsedijk volgden we de LF21a. Dit lange afstandsfietspad liet ons zo de dijk in Volendam oprijden. Dus vanuit de rust zaten we opeens midden in het toeristencircus. En waanden we ons in China, Japan en Duitsland tegelijk. Toch maar een afslag genomen om de straat ernaast te pakken. Daarna ging het snel. Katwoude, Monnickendamen via Ransdorp kwam de Schellingwoude brug in zicht. En vandaar uit was het nog maar een half uurtje naar huis. Een heerlijke tocht om nog eens te doen.

Advertentie

2 gedachtes over “Via Bataviastad naar Enkhuizen

  1. Eddy

    Mooi omschreven en een hele prestatie, vooral voor Jan. Volgens mij is hij niet meer dan 120 km gewend. Ik vind het wel leuk om te lezen, ik he b deze toch een paar keer gereden, alleen andersom. Mijn schoonzusje woont in Lelystad -Haven en ik ga vaak op de fiets via Noord Holland en de dijk Enhuizen -Lelystad. Ik rijd hem dus altijd met de klok mee, omdat ik dan net over de helft ben in Lelystad – Haven en daar mijn pauzeplek houd. Groeten, Eddy Maass

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s